Quote of the Day : สตีเวน เจอร์ราร์ด พูดถึง การใช้ชีวิตตามความฝัน

by

stevengerrard (1)

“ผมรู้ว่ามันฟังดูไร้ความหมายที่จะพูดถึงเรื่องความฝันและรางวัล เมื่อนักฟุตบอลหาเงินได้มากมายอย่างที่พวกเราทำ แต่สิ่งที่ผมมีที่บ้าน เหรียญรางวัลและความทรงจำ …มันมีความหมายมากกว่าเลขศูนย์ที่ต่อท้ายตัวเลขในบัญชีธนาคารของผมเสียอีก การได้ชูถ้วยยูโรเปียน คัพ ขึ้นเหนือหัวในฐานะกัปตันทีม มันเป็นบางสิ่งที่จะอยู่กับคุณไปตลอดกาล ผู้คนต่างมีภาพนักฟุตบอลในความคิด แบบว่า ขับรถหรู มีชีวิตสุขสบาย มีสิ่งซึ่งเย้ายวนใจ แต่มันต้องแลกมาด้วยการเสียสละด้วย ช่วงชีวิตวัยรุ่นของคุณทั้งหมดเลยทีเดียว ถ้าคุณต้องการโอกาสที่จะสร้างสิ่งเหล่านั้น เบื้องหลังที่ผมต้องเสียทั้งหยดเลือดและหยาดเหงื่อมาตลอดหลายปี รวมทั้งน้ำตาด้วยในบางครั้ง เมื่อคุณได้ชูถ้วยรางวัลนั่นขึ้นเหนือหัว และคุณรับรู้ความรู้สึกนั้นในหัวสมอง นั่นมันอื้ออึงสุดๆ นั่นคือความรู้สึกของการมีชีวิตอยู่ แล้วเชื่อผมเถอะว่า มันคือสิ่งที่คุ้มค่า”

“ผมเคยกระซิบกับร็อบบี (ฟาวเลอร์) ว่าผมสามารถวาดภาพวันที่สุดแสนสมบูรณ์แบบ ซึ่งผมได้ยืนบนสแตนเดอะค็อป และไหลไปข้างหน้าตามฝูงชน 20-30 หลา เมื่อเขาทำประตู พระเจ้า มันเหลือเชื่อ ผมได้ดูนักเตะอย่าง เอียน รัช และ อัลโด แล้วก็เป็น จอห์น บาร์นส์, เจมี เร็ดแนปป์ และร็อบบี และเฝ้าหวัง สวดภาวนาและใฝ่ฝันอย่างกับคนบ้าว่า มันอาจจะเป็นผมในวันหนึ่ง ผมไม่เคยแม้แต่จะฝันว่าผมจะได้เป็นกัปตันทีม – นั่นมันบ้ามากๆแล้ว – แค่ได้วิ่งลงไปในสนาม แค่ซักครั้งก็เหลือจะพอ และคุณรู้อะไรมั้ย จนถึงตอนนี้ ผมยังไม่สามารถหาคำพูดใดมาบรรยายความรู้สึกว่าที่ได้ชีวิตเหมือนฝันนั้นเป็นอย่างไร”

 

“I know it sounds hollow talking about dreams and prizes when footballers earn all the money we do, but the things I’ve got at home, the medals and memorabilia, they mean more to me than extra noughts in my bank account. Lifting the Champions League trophy above my head as the captain of my team, it’s something that lives with you forever. People have this image of footballers now, driving flash cars, leading incredible lifestyles, having all that glamour. But there are sacrifices too, big ones through all your young life if you want any chance of making it. Behind the glitz I’ve had to give a hell of a lot of blood and sweat over the years, some tears as well. When you get that trophy above your head, and you get that feeling in your head, that buzz, that sense of being alive, then it is all worth it, believe me.”
“I whispered to Robbie that I could picture perfectly the days I stood on the Kop, and literally got carried 20 or 30 yards as the crowd surged forward when he scored a goal. God it was incredible. I would watch the likes of Ian Rush and Aldo, then as I got older John Barnes, Jamie Redknapp and Robbie, and hope and pray and dream like mad that it would be me one day. I never even bothered dreaming that I would ever be captain – that would be too mad – just that I would set foot out on that pitch, just the once. And do you know what, even now, I can’t put into words what it feels like to be living that dream.”

No related content found.

Leave a Reply