คาร์รา:คุณจะไม่เห็นน้ำตาของผมแน่(ตอนที่ 1)

by

Normal
0

false
false
false

EN-US
X-NONE
TH

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:”";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
mso-bidi-font-size:14.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:”Cordia New”;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

 

 

        ก่อนเกมสุดท้ายของเขากับลิเวอร์พูลในวันอาทิตย์นี้ เจมี คาร์ราเกอร์ กองหลังลิเวอร์พูลเดินทางมาตอบคำถามที่นักข่าวรวบรวมในเมลวูด ซึ่งเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสโมสรลิเวอร์พูลรวบรวมไว้ดังนี้(ด้วยความยาวของเนื้อหาขออนุญาตแบ่งเป็น 2 ตอนครับ)

Q :เหลืออีก 1 เกมเท่านั้น คุณรู้สึกยังไงบ้างเกี่ยวกับการแขวนสตั๊ดในตอนนี้?jamie carragher

A :มีคนถามผมเกี่ยวกับคำตอบหลังเกมจบเยอะมาก เราแค่อยากมีสมาธิกับเกม;ผมกำลังรอคอยเก็บตั๋วเที่ยวสุดท้ายของตัวเอง และหวังว่าเราจะชนะ หลังจากนั้นผมจะย้อนมองกลับมาที่หลัง และให้คำตอบคุณได้ดีกว่านี้

Q : คุณเคยคิดสักเสี้ยววินาทีไหมที่จะพิจารณาใหม่เรื่องเลิกเล่น หรือเบรนแดนขอให้คุณพิจารณาเรื่องนี้ใหม่บ้างไหม?

A : ไม่เลยนะ พูดจริงๆ เราได้คุยกัน 2 รอบเกี่ยวกับความเห็นที่แตกต่างกันตลอดฤดูกาล ไม่แค่ตั้งแต่ผมตัดสินใจเลิก มันมากกว่าการอยู่ในทีม มากกว่าสำหรับความต้องการของผมที่จะเลิกเล่น ผมโชคดีมากจริงๆ ที่ได้ประกาศเลิกถูกเวลา เพราะผมยังได้อยู่ในทีม ผมสามารถลงไปเล่น และแสดงผลงานมากกว่าจะนั่งอยุ่เฉยๆ หรือบนอัฒจันทร์ในปีต่อๆป บนม้านั่งสำรอง หรืออะไรแบบนั้น

Q :อะไรเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดสำหรับคุณในอาชีพการเล่นกับลิเวอร์พูล

A :อิสตันบูล ไม่มีอะไรเหนือกว่านั้น – ในแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ มันไม่มีใช่จุดใดจุดหนึ่งของเกม ผมคิดถึงทั้งหมดที่เกิดขั้นในคืนนั้น มันยากจะหาอะไรเทียบได้

Q : ความรู้สึกอะไรที่คุณชอบ, การได้ชูถ้วยยูโรเปียน คัพหรือเปล่า?

A : เราไม่เคยเป็นแชมป์ลีก มันเป็นเรื่องน่าผิดหวัง ถ้าเราเคยเป็นแชมป์ ผมอาจจะเทียบสองอย่างได้ เราเป้นแชมป์ เอฟเอ คัพ หลายครั้ง คาร์ลิง คัพ และยูฟา คัพ แต่มันไม่มีอะไรเทียบแชมเปียนส์ลีก มันเป็นรายการใหญ่ที่สุด และเป็นถ้วยที่ดีที่สุดเท่าที่คุณจะเป็นแชมป์ได้ในฟุตบอลสโมสร มันคือสิ่งที่เราประสบความสำเร็จ

Q : ก้าวตอ่ไปของคุณหลังอาชีพนักฟุตบอลคุณไม่คิดถึงการคุมทีม หรือมันเป็นสิ่งที่คุณยังคิดถึงในอนาคต?

A :ผมไม่เคยปฏิเสธความเป็นไปได้ทุกอย่าง ผมยังอยู่บนถนนแห่งนี้ไปอีกสองปี ผมจะดูว่าตัวเองสนุก หรือถ้ามีอะไรที่ดีกว่าผ่านเข้ามาหาผม ผมเล่นบอลมาตลอดชีวิต และผมรอโอกาสทำอะไรที่แตกต่าง และต้องดูว่าผมจะได้ทำอะไรต่อไป

Q :คุณคิดว่าอารมณ์ของคุณสุดสัปดาห์นี้จะเป็นยังไง?

A :ผมจะไม่ร้องไห้หรืออะไรแบบนั้นแน่!

Q :มีคนถามคุณบ้างหรือยังว่า คุณอยากได้อะไร ตอนคุณเลิกแบบนี้?

A :ผมอยากจะเป็นแชมป์ลีกสักครั้ง แต่เมื่อคุณทุ่มเททุกอย่างเต็มที่แล้วในแง่ของสิ่งที่คุณทำ มันเป็นเกมที่แข่งขันเป็นทีม มีผู้จัดการทีมแตกต่างไปมากมายหลายคน และโค้ชก็ช่วยเต็มที่ตลอดเส้นทางให้คุณทำได้อย่างเต็มที่ และผมทำดีที่สุดแล้ว

Q :คุณอยู่ในส่วนหนึ่งของครอบครัวขนาดใหญ่ที่ผูกพันกันมาตลอดหลายปี – นั่นเป็นส่วนใหญ่ และอยู่ดีๆ ทันใดนั้นมันก็เปลี่ยนแปลง…

A :ผู้คนคงจะคิดถึงแอนฟิลด์โดยอัติโนมัติทันที ส่วนผมคิดถึงที่นี่(เมลวูดสนามซ้อมของทีม) นี่เป็นที่ที่คุณต้องมาในทุกๆ วัน นี่เป็นที่ที่ผมเดินทางมาตั้งแต่ 9 ขวบ แอฟนิลด์เป็นเหมือนเค้กแช่เย็นที่คุณต้องไปในช่วงสุดสัปดาห์หรือสองสัปดาห์ครั้ง มันเป็นอะไรที่พิเศษ แต่นี่เป็นที่ที่คุณต้องมาทุกวัน ผู้คนเห็นคุณทุกวัน ผู้คนอยู่ตามทางเข้า, มีสาวน้อยข้างบันไดตรงห้องอาหาร แอน ที่อยู่ที่ห้องรับรอง เขาเป็นคนที่อยู่ที่นี่มานานกว่าผม(ฮ่า..)  - เธอทักผมตลอด มันน่าจะตั้งแต่ผมมาที่น่า คุณจะเจอลักษณะหรือผู้คนแบบนี้ทุกๆ วัน คุณจะรู้สึกว่ามันคือส่วนเติมเต็มของชีวิต

Q :ประตูทีนี่ยังเปิดรับคุณ? คุณมีแผนจะกลับมาหรือเปล่า?

A : บอกเบรนแดนในวันศุกร์นะ เขาเป็นเจ้านายผม(ฮ่า..) เมื่อคุณทำงานเสร็จมันก็เสร็จแล้ว ผมแน่ใจว่าตัวเองจะได้รับการต้อนรับในวันหนึ่งที่ผมเข้ามาตอนเที่ยง และดูการฝึกซ้อม แต่ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นอะไรที่ผมจะได้ทำ

Q :ตอนไหนเป็นครั้งแรกที่คุณตระหนักว่าถึงเวลาต้องไป?

A : ประมาณ 12 เดือนก่อนสิ้นสุดฤดูกาลที่แล้ว ผมเข้าๆ ออกๆ ในทีมของเคนนี ผมคิดถึงมันตั้งแต่ซัมเมอร์ แต่ผมอยู่ในปีที่ต้องสู้ และผู้จัดการทีมคนใหม่เข้ามา รู้ว่านั่นจะเป็นฤดูกาลสุดท้ายของผม

Q :ย้อนกลับไปตอนประเดิมสนาม คุณคิดไหมว่าจะประสบความสำเร็จอย่างนี้?

A :ถ้ามีคนยื่นข้อเสนอให้ผมอยู่ที่นี่จนสิ้นสุดอาชีพ – พร้อมถ้วยรางวัลมากมาย การได้เล่นเกมใหญ่ เราลงเล่น และชนะในหลายสังเวียนที่ผมเคยเล่น – ผมจะเข้าไปกัดแขนรับข้อเสนอทันที ผมโชคดีมากที่ได้เล่นกับสุดยอดนักเตะมากมาย ผู้จัดการทีมชั้นนำ และได้โอกาส และประสบการณ์ในการชนะมากมาย และบางครั้งก็แพ้บ้าง ผมโชคดีมาก

Q :คุณให้ความเห็นถึงแชมป์ลีก…คุณคิดว่าทำไมลิเวอร์พูลถึงพลาดมัน?

A: ง่ายมากเลย – เราไม่ดีพอ เราทุกคน มันไม่มีเหตุผล หรือข้อก้ตัว ทีมอื่นๆ ในแต่ละฤดูกาลดีกว่าเรา มีสองครั้งที่เราทำได้ใกล้เคียง แต่แมนฯ ยูไนเต็ด หรืออาร์เซนอลดีกว่า มันไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้ผมนอนไม่หลับ ผมโชคดีแล้วกับสิ่งที่ผมประสบความสำเร็จมากมาย ถ้าคุณมองดูทุกๆ คน มันมีบางอย่างที่บางคนทำได้ และทำไม่ได้ มันมีความสำเร็จมากกว่าสิ่งที่คุณทำได้อยู่แล้วเสมอ และผมพอใจกับสิ่งที่ได้รับ

(อ่านต่อตอนที่ 2)

Leave a Reply